கிடைக்காமலே இருந்திருக்கலாம்

கிடைக்காமலே இருந்திருக்கலாம்
இந்த சுதந்திரம்...!

வெள்ளையர்கள் ஆண்டபோது கூட
இத்தனை அடிமைத்தனங்கள் இல்லை
இந்தக் கொள்ளையர்களால்
ஒவ்வொரு விடியலிலும் ஒரு
புது வரித்தொல்லை

வரி கொடுத்துவிட்டு
வாய்க்கரிசி போடு என
வரிசையில் நிற்கிறார்கள்

ஆதாரை காட்டிவிட்டு
அடக்கம் செய்யென
அனுப்பி வைக்கிறார்கள்

குடும்ப அட்டையை பிடுங்கி விட்டு
கோமாணத்தை கொடுக்கிறார்கள்
நாட்டை ஏலம் போட்டு விற்றுவிட்டு
கோடிகளில் திளைக்கிறார்கள்

குழந்தைகளைக் கொன்றுவிட்டு
மதங்களை வளர்க்கிறார்கள்
மாடுகளை அவிழ்த்துவிட்டு
அரசியல் நடத்துகிறார்கள்

விவசாயம் அழித்துவிட்டு
வேடிக்கை பார்க்கிறார்கள்
தண்ணீரை தடுத்துவைத்து
தத்துவம் சொல்கிறார்கள்

நெல் விளையும் நிலமெல்லாம்
மீத்தேனால் மிதக்கின்றன
விஞ்ஞான அறிவெல்லாம்
வீணாகப் போகின்றன

ஆணுறையை
இலவசமாய்க் கொடுத்துவிட்டு
நாப்கினுக்கு அதிகபட்ச வரியாம்
புதிய இந்தியா பிறப்பதற்கு
இவர்கள் செய்வதுதான் சரியாம்

சுதந்திரத்தை கொண்டாட
பல வெள்ளையர்களை வசைபாட வேண்டாம்
சில கொள்ளையர்களிடமிருந்து
மீட்டெடுத்தாலே போதும்

இப்படி ஒரு வாழ்க்கை வாழ்வதற்கு
இந்த சுதந்திரம்
கிடைக்காமலே இருந்திருக்கலாம்....!

வாழ்க்கை மிளிர்கிறது

மனதின் ஓரங்களில்
அங்குமிங்கும் அலையும்
வார்த்தைகளை வடிகட்டி
கொஞ்சம் மகிழ்வும்
கொஞ்சம் வலியும்
கலந்து கோர்க்கிறேன்

அது வாக்கியங்களாகவும்
சில நேரங்களில்
யாரோ ஒருவருடைய
வாழ்க்கையாகவும் மிளிர்கிறது

கடந்து வந்த நாளை
காத்திருக்கும் நாளைகளோடு
சேர்த்து திரிக்கையில்
அது சிலநேரங்களில்
விருப்பக் குறியீடுகளாகவோ
விமர்சனங்களாகவோ மாறிவிடுகிறது

மொழியை நேசிக்குமொரு
தருணத்தில் வந்துவிழும்
சொற்களைப் பொருக்கி
புதிதாய் நெய்ய முயல்கிறேன்
அது சில நேரங்களில்
அனுபவமாகவோ
எதிர்பார்ப்பாகவோ அடங்கிவிடுகிறது

எனக்கென நேரமெடுத்து
பிரியங்களின் அன்பிலோ
பிரிவுகளின் துயரிலோ
வாழும் நொடிகளை
கவிதையாக்க நினைக்கிறேன்

அந்த எழுத்துக்களோ
என்னை இன்னும் வாசகனாகவே
வைத்திருக்கின்றன ....!!!

அங்கேயே நில்லுங்கள்

அருகில் வரவேண்டாம்
அங்கேயே நில்லுங்கள்

நீங்கள் சுமந்து வருவது
என் மீதான பரிவல்ல
என் வலியின் அடர்த்தியை
ஆய்வு செய்வதற்கான முயற்சி

வார்த்தைகளால் நலம் விசாரித்துவிட்டு
பின்சென்று புன்னகையால்
கைகுலுக்கிக்கொள்ளும்
உங்கள் கருணை எனக்கு வேண்டாம்

கண்ணீரைத் துடைக்க
நீளும் உங்கள் விரல்
என் கண்களைக் குத்தி
குருடாக்க முயல்வதாய்த் தோன்றுகிறதெனக்கு

குருதி வழிந்தோடும் காயத்தில்
கூர் தீட்டப்பட்ட ஆயுதத்தால்
மேலும் குடையும்
குரூரத்தை விடக் கொடுமையானது
பொய் முலாம் பூசிய உங்கள் அன்பு

ஆகவே ....
அருகில் வர வேண்டாம்
அங்கேயே நில்லுங்கள்
என் வாழ்வை நானே
வாழ்ந்து கொள்கிறேன் ....!!!

பொசுக்கென இறக்கிறாய்

இரக்கமில்லா உன்னால்
உறக்கமில்லை இரவுகளில்

ரத்தம் கசிய
முத்தங்கள் இடுகிறாய்

ஆடை மூடா இடங்களை
தேடித் தேடி ருசிக்கிறாய்

விளக்கணைத்த இடைவெளியில்
உற்சாகம் அடைகிறாய்

வெறிதீர்ந்த பின்னும் இன்னும்
வேண்டுமென துளைக்கிறாய்

விருப்பமற்ற போதும் கூட
ஏனென்னை வதைக்கிறாய்

தீராத பெருவலியில்
கத்த மனமில்லை

தீர்க்கமான முடிவுடன்
கிடைக்குமந்த இடைவெளியில்
கையாளும் திறமையில்
கைதட்டல் வாங்கியபடியே
பொசுக்கென இறக்கிறாய்

#கொசு_செத்துடுச்சி ;)

எப்படிச் சொல்ல...?

பெரு நகர பேருந்தில்
நரக பயணத்தில்
பெண்ணாய் படும்
அவஸ்தைகளை
எப்படிச் சொல்ல...?

இருக்கைகள் நிறைந்த
காலை வேளையில்
கிடைக்கும் இடைவெளியில்
என்னை நிறுத்திக்கொள்ள
முயலும் போராட்டத்தை
எப்படிச் சொல்ல...?

உடைக்குள் ஊடுருவி
உடல் தேடும் ஒருவனிடம்
உடலுக்குள் மனுசி என்ற
மனசொன்று இருப்பதை
எப்படிச் சொல்ல...?

மல்லிகை கருகும்படி
முதுகில் மூச்சுக்காற்றை
ஊசியாய் இறக்கும் ஒருவனிடம்
உனக்கும் என் வயதிலொரு
சகோதரி இருப்பாளென
எப்படிச் சொல்ல...?

கடக்கும் சாக்கில்
கம்பியை பிடித்தபடி
பின்னுரசும் ஒருவனிடம்
பிசுபிசுப்பின் ஈரக்கசிவை
எப்படிச் சொல்ல...?

வெக்கை தகிக்கும் வியர்வையில்
வழிந்திறங்கும் துளிகளில்
வாசம் நுகரும் ஒருவனிடம்
உதிரம் கசியும் வலியை
எப்படிச் சொல்ல...?

காலதாமதத்திற்கு காரணம் கேட்டு
கைப்பேசியில் வந்து குதறும் மேலாளருக்கு
"அந்த மூன்று நாட்களில்"
அலுவலகம் வர கொஞ்சம்
தாமதமாகுமென்பதை
எப்படிச் சொல்ல...???

இரவுகள் பலவிதம்

தொலைதூர பயணங்களில் 
தூக்கமில்லாமல் நீள்கிறது 
ஓட்டுனர், நடத்துனரின் இரவு ....!

மீட்டருக்கு மேல் கேட்டு கேட்டு 
மீட்டருக்குல்லேயே முடிந்து விடுகிறது 
சில ஆட்டோக்காரர்களின் இரவு.....!

கண்களுக்கும் கணினிக்குமான யுத்தத்தில் 
விரல்களோடு விடியாமலே இருக்கிறது 
ஐ டி பொறியாளர்களின் இரவு.....!

மின்சாரம் இல்லாத நேரத்திலும் 
புத்தகங்களோடு போராடி போகிறது 
மாணவனின் இரவு ....!

அழுகின்ற குழந்தையை 
சமாதானப்படுத்தும் முயற்சியில் 
தொலைந்துபோய் விடுகிறது 
இளம் தாயின் இரவு.....!

திறக்காத பூட்டுகளோடு 
சண்டையிட்டு சமாதானம் அடைகிறது 
திருடனின் இரவு.....!

வாடிக்கையாளர் வராததால் 
வசைகளை சுமந்துகொண்டு நகர்கிறது 
விபச்சாரியின் இரவு.....!

குறட்டைகளாலும் 
மாமூல்களாலும்  நிரம்பி வழிகிறது
போலீஷ்காரர்களின் இரவு.....!

முத்தங்கள்  சுமந்த உதடுகளோடு 
போதையேறி உறங்கப்போகிறது 
நடிகையின் இரவு.....!

கறுப்புப்பணத்தில் கலர் கலர் 
கனவுகளாய் விரிகிறது 
அரசியல்வாதியின் இரவு....!

அடுத்தநாள் உழைப்பிற்காக 
நிம்மதியாய் தொடர்கிறது
ஏழையின்  இரவு....!

நிறம் மாறும் முகங்கள்...!

பிரியங்களின் ஒரு துளியையோ
அன்பின் ஒரு துகளையோ
நம்மீது தெளிப்பவர்களைக்
கொண்டாடும் மனதுக்கு புரிவதேயில்லை
சிலசமயம் அவர்களின் முகங்கள்
நிறம் மாறுமென்பதை

பழகவும் முடியாமல்
விலகவும் முடியாமல்
தவிக்கும் தருணங்களில்
பழைய சொற்களின் மேல் விழுந்த
நம்பிக்கை மெல்ல நழுவும்

மகிழ்வைக் கொண்டாடிய நாட்களை
சந்தேகத்தின் துருப்பிடித்த நேசமொன்று கிளறிப்பார்க்கும்

பிரமிப்பின் உச்சியில் இருந்த கணத்தை
வெறுப்புகளின் அதள பாதாளத்தில்
போட்டு மூடச்சொல்லும்

ஒரு வரியோ
ஒரு வார்த்தையோ
சுட்டிக்காட்டும் நிகழ்வை
சொற்களின் கூர்மை சோதிக்கும்

மனம் திருந்தி
தவறுகள் திருத்தி
திரும்பி வந்து ரோஜாக்களோடு கைகுலுக்கும் பொழுதில்
முட்கள் மட்டுமே ஆழமாய்  இறங்கும்....!

தெரிந்திருக்கக்கூடும்

கோவில் திருவிழாவின்
கொண்டாட்டத்தில்
உடம்பெல்லாம் சிவந்தபடி ஆடுகிறார்
காளி வேடமிட்டவர்

ஒப்பனைகளால் மூழ்கியவரை
கடவுளாகவே நினைத்து
காலில் விழுகிறார்கள்
அவரும் அழகாய் ஆசிர்வதிக்கிறார்

ஆட்டம் முடிந்ததும்
ஓய்வெடுக்கும் காளிக்கு உறுத்துகிறது
சுமக்கும் சூலாயுதமும் கிரீடமும்
பின்பக்கம் ஒட்டவைத்த கைகளும்

மிரட்டும் விழிகளோடும்
துருத்தும் நாக்கோடும்
நிற்கும் காளிகண்டு பயமற்று பக்கம்நின்று
புகைப்படம் எடுத்துக்கொண்ட சிறுவனிடம்
வேண்டுதல் வைக்கிறாள் காளி

அவன் கொண்டுவந்த தண்ணீரில்
தாகம் தீர்த்தபடி
ஒப்பனைகளைக் களையும் காளிக்கு தெரிந்திருக்கக்கூடும்
சிறுவன் ஒரு தெய்வமாய்...!

ரகசியக் கிடங்கு

எனக்குத் தெரியும்
உன்னோடு நானற்ற பொழுதுகளில்
காலம் உனக்கு நொடி நொடியாகவே கரையும்
என்னோடு நீயில்லா ஒரு மணி நேரம்
எனக்கு யுகம் யுகமாய் விரியும்

உன்னில் விழுந்து
உன்னிலே தொலைந்தவன்
முன்னெழுந்து பின்தூங்கினாலும்
கனவின் கக்கத்தில் நீ வேண்டுமெனக்கு

தீண்டத் தீண்ட
வெட்கங்களும் முத்தங்களும் கொடுக்கும் நீ
ரகசியங்கள் நிரம்பிய குட்டிக்கிடங்கு

இரவிலென் நிழல் பிரிந்தாலும்
துடிக்கும் ஓசையில்
அதிரும் மெளனத்தில்
இடப்பக்க இதயத்தில் எப்பொதுமிருக்கிறாய்

நீயின்றி ஒருநாள்
உன் நினைப்பின்றி சில சிலநாட்கள்
உன்னைத் தொடாமல் சில மாதங்கள்
வாழ்ந்து பார்க்க ஆசைதான்

அதற்கான வாய்ப்புகளற்ற
சாபத்தின் சாயல்கள் சுமந்தபடிதான்
விடிகிறது ஒவ்வொரு இரவும்

யாராவது சொல்லுங்களேன்
இந்த #கைப்பேசி இல்லாமல்
வாழவே முடியாதா???

மிஸ்டு கால்

படைப்பு
மாதாந்திர மின்னிதழ் -12 ல்
எனது "மிஸ்டு கால்" பற்றிய கவிதை.

படைப்பு குழுமம் சார்ந்த எல்லோருக்கும் அன்பும் நன்றிகளும் ..!

ரகசியங்கள்

தொட்டுவிடும் தூரத்தில்
ஒன்றோடொன்று உரசியபடி
தொங்கிக்கொண்டிருந்தன
ஆயிரம் நட்சத்திரங்கள்

பட்டாம்பூச்சியை விட பெரியதாய்
பறந்து திரிகின்றன
கண்கூசும் மின்மினிப்பூச்சிகள்

வெளிச்சப்பூக்களை உதிர்த்தபடி
கிளைகளெங்கும் ஓடிப்படரும் ஒளியில்
விரிகிறதொரு பெருமரம்

சிறகுமுளைத்த தேவதைகள் சுமந்து
செல்கிறார்கள் குழந்தைகளுக்கான
குட்டி குட்டி வரங்களை

ரகசியங்களும் வியப்புகளும் நிறைந்த
பெரிய பெட்டியொன்றின் சாவியை
என் கைகளுக்குள் திணிக்கிறது
ஏதோ ஒரு பிம்பமில்லா உருவம்

மூன்று திருகுகள் கொண்ட பூட்டின்
முதல் திருகளின் முடிவில் ஓங்கி ஒலிக்கும்
அலாரத்தின் நடுவில் உடைந்து சிதறுகிறது
அந்த பெருங்கனவு

பெட்டி நிறைந்த ரகசியங்கள்
ரகசியங்களாகவே இருக்கின்றன...!

நீங்களும் உங்க ஜனநாயகமும்

உங்களிடம் இன்னும்
லத்திகளும் துப்பாக்கிகளும்
மீதமிருக்கின்றன அதையும்
அப்பாவிகள் மீது பிரயோகியுங்கள்

பள்ளிகளுக்கும் கோவிலுக்கும்
அருகில் ஆட்சியரின் அனுமதியோடு
சாராயக்கடை திறப்புவிழா
நடத்துங்கள்

அம்மணமான விவசாயிகளிடம்
முண்டாசுகள் அவிழாமல் இருக்கின்றன
அதை பிடுங்க ஆயுதப்படையை அனுப்புங்கள்

உரிமைக்காக போராடும்
மாணவர்களின் மீது
உங்கள் கையாலாகாத்தனத்தை
கட்டவிழுங்கள்

பெண்களிடமும்
பெரியவர்களிடமும்
வன்முறையை நிகழ்த்தி
உங்கள் வீரத்தை
மெச்சிக்கொள்ளுங்கள்

இன்னும் வாகனங்களும்
வாழ்க்கையும் மிச்சமிருக்கின்றன
அதையும் தீயிட்டுக் கொளுத்துங்கள்

இறுதியில் இழப்பீடென
எதையாவது அறிவித்து அதையும்
உங்கள் சட்டைப்பையில்
திணித்துக்கொள்ளுங்கள்

விவசாயிகளை மதிக்காத நாட்டில்
மக்களை மதிக்காத மாநிலத்தில்
மனிதனாய் வாழ நாதியற்ற ஊரில்

தமிழ் புத்தாண்டென்ன
ஆங்கிலப் புத்தாண்டென்ன
போங்கடா நீங்களும்
உங்க ஜனநாயகமும் ...!

மெளனத்தின் சத்தம்

அன்பின் அடுக்குகளில்
என்னை இன்னும் இன்னும்
உயர்த்துகிறது படைப்பு ...!

மார்ச் மாதத்திற்கான
"மின் இதழ் - 11" (01.04.2017)இல்
எனது கவிதையும்

என் கவிதையை தேர்வு செய்த
படைப்பு குழுவுக்கு
அளவில்லா நன்றிகளும்
அழகான வடிவமைப்புக்கு
வற்றாத வாழ்த்துகளும் ...!
***************************
ரகசியங்கள் நிறைந்த
ராத்திரியின் நடுநிசியில்
அடர் மெளனத்தை குலைக்கிறது
கோடங்கியின் குடுகுடுப்பை சத்தம்

இரண்டு வீதி தாண்டி
நீளும் ஒரு குறுகிய சந்துக்குள் கேட்கிறது
ஊளையிடும் நாயின் சத்தம்

வெக்கை நிமித்தமாய்
வெளித்திண்ணையில் புரண்டு படுக்கிறது
ஒரு பெரியவரின் இருமல் சத்தம்

முக்கிய சாலையின் வழியே
சுழலும் விளக்கோடு வேகமாய் விரைகிறது
அவசர ஊர்தியின் அபாயச் சத்தம்

இரைதேடும் இரவில்
பறந்தபடியே பயமாய் கேட்கிறது
ஒரு ஆந்தையின் அலறல் சத்தம்

பாதிக்கதவு சாத்தியபடி
விற்கப்படும் தேநீர்க் கடையிலிருந்து சூடாய்க் கசிகிறது
இளையராஜாவின் பாட்டுச் சத்தம்

முழுதாய் மூடிய கதவுகளின்
சாவித் துவாரத்தின் வழியே
காற்றில் கசிகிறது ஒரு
முத்தச் சத்தம்

இத்தனையும் மீறி இப்போதும்
யாராவது வருவார்களென்ற நம்பிக்கையில் ஒலிக்கிறது
குல்ஃபி ஐஸ் விற்பவனின் சைக்கிள் மணிச்சத்தம் ...!

எப்படிச் சொல்ல...?

பெரு நகர பேருந்தில் 

நரக பயணத்தில் 

பெண்ணாய் படும் 

அவஸ்தைகளை 

எப்படிச் சொல்ல...?

இருக்கைகள் நிறைந்த 

காலை வேளையில் 

கிடைக்கும் இடைவெளியில் 

என்னை நிறுத்திக்கொள்ள

முயலும் போராட்டத்தை 

எப்படிச் சொல்ல...?

உடைக்குள் ஊடுருவி 

உடல் தேடும் ஒருவனிடம் 

உடலுக்குள் மனுசி என்ற 

மனசொன்று இருப்பதை 

எப்படிச் சொல்ல...?

மல்லிகை கருகும்படி 

முதுகில் மூச்சுக்காற்றை 

ஊசியாய் இறக்கும் ஒருவனிடம் 

உனக்கும் என் வயதிலொரு 

சகோதரி இருப்பாளென 

எப்படிச் சொல்ல...?

கடக்கும் சாக்கில் 

கம்பியை பிடித்தபடி 

பின்னுரசும் ஒருவனிடம்  

பிசுபிசுப்பின் ஈரக்கசிவை 

எப்படிச் சொல்ல...?  

வெக்கை தகிக்கும் வியர்வையில்
வழிந்திறங்கும் துளிகளில் 

வாசம் நுகரும் ஒருவனிடம் 

உதிரம் கசியும் வலியை 

எப்படிச் சொல்ல...?

காலதாமதத்திற்கு காரணம் கேட்டு 

கைப்பேசியில் வந்து குதறும் 

மேலாளருக்கு 

"அந்த மூன்று நாட்களில்"
அலுவலகம் வர கொஞ்சம் தாமதமாகுமென்பதை 

எப்படிச் சொல்ல...???

தவறிய அழைப்பு

ஆழ்ந்த உறக்கத்தின்
அர்த்த ராத்திரியில்
கைப்பேசிக்குள் விழுந்து கிடந்தது
ஒரு தவறிய அழைப்பு

நடுநிசியின்
பெரு மெளன அமைதியிலும்
என் செவிப்பறைக்கு எட்டாத நொடியில்
அது தன் சத்தத்தை
நிறுத்தியிருக்கக்கூடும்

சங்கீதம் வழிந்தபடி
எழுப்பிய அலாரம்
அரைக்கண்ணில் பார்க்க வைத்தது
அந்த தவறிய அழைப்பை

விபரங்கள் ஏதுமற்ற
அந்த புது எண்ணின் மீது
குவியும் கவனத்தில்
தொலைந்துபோன நட்பும்
உடைந்துபோன உறவுகளும்
வந்து போகின்றன

ஆர்வத்தோடும் அன்போடும்
திருப்பி அழைத்தபோது
"நீங்கள் அழைத்த எண் தற்போது
அணைத்து வைப்பட்டிருக்கிறதென" வரும்
பதிவுக்குரலால்

நீளும் சந்தேகத்தையும்
குமுறும் குறுகுறுப்பையும்
பெருகும் பயத்தையும்
எதைக்கொண்டு நிரப்புவது ...???

#குறிப்பு: புலிகேசி படத்தில் வரும் "ஒரு புறாவுக்கெல்லாம் போரா? பெரிய அக்கப்போராகவல்லவா இருக்கிறது" என்பதுபோல்...
"ஒரு மிஸ்டு காலுக்கெல்லாம் கவிதையா ..?" எனக் கொதிப்பவர்களுக்கு ....
"வேற வழியில்லை போற போக்குல அப்டியே படிச்சிட்டு போங்க என்ன இப்போ....!"

கவிதை தினமாமே

மனதின் ஓரங்களில்
அங்குமிங்கும் அலையும்
வார்த்தைகளை வடிகட்டி
கொஞ்சம் மகிழ்வும்
கொஞ்சம் வலியும்
கலந்து கோர்க்கிறேன்

அது  வாக்கியங்களாகவும்
சில நேரங்களில்
யாரோ ஒருவருடைய
வாழ்க்கையாகவும் மிளிர்கிறது

கடந்த வந்த நாளை
காத்திருக்கும் நாளைகளோடு
சேர்த்து திரிக்கையில்
அது சிலநேரங்களில்
விருப்பக் குறியீடுகளாகவோ
விமர்சனங்களாகவோ மாறிவிடுகிறது

மொழியை நேசிக்குமொரு
தருணத்தில் வந்துவிழும்
சொற்களைப் பொருக்கி
புதிதாய் நெய்ய முயல்கிறேன்
அது சில நேரங்களில்
அனுபவமாகவோ
எதிர்பார்ப்பாகவோ அடங்கிவிடுகிறது

எனக்கென நேரமெடுத்து
பிரியங்களின் அன்பிலோ
பிரிவுகளின் துயரிலோ
வாழும் நொடிகளை
கவிதையாக்க நினைக்கிறேன்

அந்த எழுத்துக்களோ
என்னை இன்னும் வாசகனாகவே
வைத்திருக்கின்றன ....!!!

#எதோ கவிதை தினமாமே நாமளும் எதையாவது சொல்லி வைப்போம்.

உச்சிமுதல் பாதம் வரை

அரிந்து வைத்த
ஆப்பிள் துண்டுகளைப்போல்
பளபளக்கும் கண்ணங்களில்
மினுக்குகிறது உன் நிறத்துக்கு
போட்டியாய் ஒரு ரோஸ் கலர்

கருப்பு திராட்சையாய்
உருளும் கண்களின்
மேல் புருவத்தில் புரள்கிறது
கொஞ்சம் மஞ்சள் நிறம்

ஜெர்ரிப்பழத்தின்
செதில்களைப்போல்
சேர்த்திருக்கும் உதடுகளின் கீழ்
உன்னை முத்தமிட துடிக்கிறது
ஒரு பச்சை வண்ணப்பொடி

உரித்து வைத்த ஆரஞ்சு சுளையாய்
நீளுமுன் மூக்கின் நுனியில்
சிவந்திருக்கிறது ஒரு சிவப்பு

உன்
பத்துவிரல்கள் தொட்டெடுக்க
வண்ணங்கள் பத்தாது
உன் உச்சிமுதல் பாதம் வரை
உச்சரிக்க பழங்கள் சிக்காது

நீ
ஹோலியை கொண்டாடவில்லை
அதுதான் உன்னைக்
கொண்டாடிக் கொண்டிருக்கிறது

குட்டி உலகத்தைக் கொண்டாடு

மந்திரக்கோலும் சிறகுகளும்
இல்லாமல் பிறந்த தேவதை நீ
கனவுகளாலும் வாஞ்சைகளாலும்
வளர்த்தெடுக்கப்பட்ட  பூவுந்தன் வயிற்றில்
வளர்கிறது மொட்டொன்று

பிரியங்களின் பெருவெளிச்சத்தை
பிரசவிக்கப்போகிறாய்
சுத்தம் செய்யப்பட்ட குட்டி சொர்க்கமொன்றை
உன் கைகளில் கொடுக்கும் போது
ஒட்டுமொத்த முத்தத்தையும்
ஒரேநாளில் கொடுக்க எத்தனிப்பாய்

பேறுவலியிலோ பேரானந்தத்திலோ
நீ கண்ணயரும் கனமொன்றில்
அழுகைமொழியோடு அக்குழந்தை
உன்னை அழைக்க நேரிடும்

சிரிப்பைப் போலவே அதன் அழுகையையும் ரசி
முதல் முறை சுரக்கும்
தாய்ப்பாலின் சுகம் உணர்
கைகால் முளைத்த
உன் குட்டி உலகத்தைக் கொண்டாடு
கடந்தகால காயங்களை மற
எதிர்கால கனவுகள் வளர்

போதும்
இனிமேல் தயவுசெய்து
என் கனவுகளில் வராதே
ஏனெனில்
எனக்கும் கல்யாணம் ஆகப்போகிறது.

பெண்கள் சூழ் உலகு ..!

பேரன்பின் பிடியிலிருந்து
நழுவும் போதெல்லாம்
தாங்கிப்பிடிக்கும் கரங்களாய்
எப்போதும் இருக்கிறார்கள் சில பெண்கள்

துரோகங்களாலும்
ஏமாற்றங்களாலும் உடையும் போது
அன்பாலும் ஆறுதல்களாலும்
உயிர்ப்பிக்கிறார்கள்
தோழிகளாய் சில பெண்கள்

உண்மையாய் சண்டையிட்டு
பொய்யாய் கோபித்து
பொசுக்கென சமாதானம் ஆகிறார்கள்
அக்கா தங்கைகளாய் சில பெண்கள்

கனவுகளை பொசுக்கி
லட்சியங்களை நசுக்கி
மீளாத்துயரில் தள்ளிவிட்டு போகிறார்கள்
காதலிகளாய் சில பெண்கள்

திரும்ப முடியா பயணத்திலிருந்தோ
திருத்த முடியா பழக்கத்திலிருந்தோ
மிக இயல்பாய் மீட்டெடுக்கிறார்கள்
மனைவிகளாய் சில பெண்கள்

எத்தனைதான் நடந்தாலும்
எப்படிதான் இருந்தாலும்
இது என் குழந்தைதான் என
இப்போதும் நெகிழ்கிறார்கள்
அம்மாக்களாய் சில பெண்கள்

பெண்கள் சூழ் உலகில் வாழ்வது அறமெனில்
பெண்ணாய்ப் பிறப்பது வரம் ...!

#மகளிர்_தின_வாழ்த்துகள் :)

சாக்லேட்டின் சுவை

வெளிநாட்டில் இருந்து
வாங்கி வரப்பட்ட நீளமான சாக்லேட் ஒன்று
என் கைகளுக்கு கிடைத்தது

உருகி குழைந்து போகாமல் இருக்க
பிரிட்ஜில் வைக்கவேண்டிய அதை
பிரம்மச்சாரிகள் வாழும் விடுதியின்
பீரோவுக்குள் வைத்திருந்தேன்

கதவு திறக்கும் போதெல்லாம்
வாசம் வந்து என்னை உசுப்பவில்லை அது
அழும் குழந்தையைப்போல
யாராவது எடுப்பார்களா என ஏங்கவில்லை அது

எழுதி முடித்துவிட்டு வைத்த முற்றுப்புள்ளியைப்போல
ஏதும் செய்யாமல் இருந்த அதை
இரண்டு நாள் கழித்து எடுத்து பிரிக்கையில்
மூலை மடிப்புகளில் ஒட்டியபடி வழிகிறது

எனக்கென கைநீட்டும் குழந்தையோ
எனக்கு வேண்டாமென சொல்லும் அம்மாவோ
பெரிய பீஸ் எனக்கென்னும் தங்கையோ
அடித்து பிடுங்கி தின்னும் நண்பனோ
இதழோரம் வழிய சுவைக்கும் காதலியோ இல்லாமல்

தனியாக உண்ணும்போது நாக்கில்
ஒட்டவே இல்லை அந்தச் சாக்லேட்டின் சுவை